Welcome

Jan Willem Duyvendak is Distinguished Research Professor of Sociology at the University of Amsterdam. He received his master’s degrees in both sociology and philosophy at the University of Groningen. His main fields of research currently are belonging, urban sociology, 'feeling at home' and nativism. In 2013-2014, Duyvendak was Distinguished Fellow at the Advanced Research Collaborative at the Graduate Center of the City University of New York. In Spring 2016 he was Research Fellow at the Paris Institute for Advanced Studies.

Go to ResearchGate

Seminar “Homing the Dutch” Politics and the Planning of Belonging

November 4th, 15:00- 17:30, drinks afterwards
Potgieterzaal UB, Singel 425  Invitation (pdf)

Drawing on the recently published Special Issue of Home Cultures, edited by Jan Willem Duyvendak & Fenneke Wekker, this seminar aims to address the following discussions: How does Dutch governance stimulate feelings of home and belonging in public space? Does social cohesion, integration, and livability increase thanks to interventions in public space by Dutch policymakers and professionals?

Social inequality and young people in Europe: their capacity to aspire

world-social-science-report-2016-challenging-inequalities-pathways-to-a-just-world-2016-245825eChapter in World Social Science Report (UNESCO)
Evelyne Baillergeau and Jan Willem Duyvendak

Diverse resources can be used to achieve social position. While we immediately think of material, economic resources in this context, there are others as well, notably aspirations. As a projection of the self in a desirable future, aspirations are inspiring emotions that guide individuals’ commitments, whether these relate to work, school, sport or citizenship. Aspirations draw upon personal characteristics and preferences, but they are also socially constrained. They depend on which opportunities are available,
the future that is imagined and desired as a result of these opportunities, and thus, on the choices that can be made. As such, aspirations are affected by social inequality. As aspirations can influence future achievement, differences in aspirations can contribute to deepening social inequality, and can trigger corrosive disadvantage. Endeavours to research social inequality should therefore consider the social processes through which young people’s aspirations develop and crystallize.

Read the book here

Stop-woorden

Column op Niemandsland

Afgelopen weekend was ik met mijn moeder uiteten. Toen we de bestelling hadden opgegeven, zei de serveerster: “Helemaal goed”. Mijn moeder, die nogal  hardhorend is, dacht dat ze het verkeerd had verstaan en vroeg: “Wat zegt u?”, waarop de serveerster opnieuw zei: “Helemaal goed”. Mijn moeder rolde met haar ogen en sprak de historische woorden: “Wat fijn dat u mijn bestelling goedkeurt”.  De stopwoorden prikkelden mijn moeder enorm; ze motiveerden haar tot een reeks van (alcoholische) bestellingen, die ook allemaal de goedkeuring konden wegdragen van de serveerster.

Lees de column

Interview: ‘De verzorgingsstaat is superieur’

Samenlevingsopbouw Vlaanderen is volop bezig zijn kijk op vermaatschappelijking scherp te stellen. Daarom gingen we praten met professor Jan Willem Duyvendak.

Jan Willem Duyvendak is geen onbekende van Samenlevingsopbouw. Van 1996 tot 2002 bekleedde hij de leerstoel Wetenschappelijke Grondslagen van het Opbouwwerk aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Ondertussen is hij faculteitshoogleraar sociologie aan de Universiteit van Amsterdam. Daar publiceert hij onder andere over sociale bewegingen, de culturalisering van burgerschap, en de transformatie van de verzorgingsstaat. Als socioloog tracht hij empirisch en reflexief tewerk te gaan. Duyvendak wil concepten als de participatiesamenleving, vermaatschappelijking en eigen kracht-denken minder ideologisch bekijken. Dat maakt zijn inzichten erg relevant voor de vermaatschappelijking van de zorg in Vlaanderen.

 

In een artikel op socialevraagstukken.nl stelt u dat we in on-sociologische tijden leven als het over sociaal beleid gaat. Wat bedoelt u daar precies mee?
Duyvendak: Ik geloof dat het Nederlandse decentralisatiebeleid en de transitie – of moet ik het afbraak noemen? – van de verzorgingsstaat op weinig empirische grond gestoeld is. Heel deze evolutie lijkt me voornamelijk door ideologie gedreven. Het beleid gebruikt idealen als autonomie en nabijheid op een manier die de ongelijkheid in de samenleving stevig dreigt te doen toenemen. Zeker wanneer ze, zoals nu het geval is, samengaan met een klimaat van antiprofessionalisme en anti-institutionalisme.”

Lees verder