Welcome

Jan Willem Duyvendak is Distinguished Research Professor of Sociology at the University of Amsterdam. He received his master’s degrees in both sociology and philosophy at the University of Groningen. His main fields of research currently are belonging, urban sociology, 'feeling at home' and nativism. In 2013-2014, Duyvendak was Distinguished Fellow at the Advanced Research Collaborative at the Graduate Center of the City University of New York. In Spring 2016 he was Research Fellow at the Paris Institute for Advanced Studies.

Go to ResearchGate

To be Dutch, or not to be

Essay met Josip Kesic in De Groene Amsterdammer

“Niet alleen de VVD en de PVV benadrukken in hun verkiezings-programma’s het ‘typisch Nederlandse’, ook de progressieve partijen doen dat.

We hadden beter kunnen weten. Wie zich verbaasde over de lompheid waarmee premier Rutte in zijn brief aan ‘alle Nederlanders’ onderscheid maakt tussen ‘gewone’ Nederlanders en anderen (die terug moeten naar hun ‘eigen land’ als ze niet normaal doen), had blijkbaar het vvd-verkiezingsprogramma gemist. Daaruit spreekt namelijk een obsessie met Nederland en ‘Nederlandsheid’: er staat maar liefst 361 keer dat iets (typisch) Nederlands is. Een paar voorbeelden: ‘De typisch Nederlandse onverzettelijkheid – verantwoordelijkheid nemen als het even tegen zit – juist in moeilijke tijden’; ‘Optimistische en nuchtere Nederlanders die van aanpakken weten en waarde hechten aan onze typisch Nederlandse manier van leven’; ‘Typisch Nederlands, elkaar steunen als het moeilijk is.’ ”

Lees het artikel

Toneelgroep Amsterdam speelde The Fountainhead – een toneelstuk dat ons de zegeningen van de markt zou moeten tonen – op weergaloze wijze. Het verhaal draait om een architect die eigenzinnig zijn gang gaat en zich niet laat leiden door collega’s noch door opdrachtgevers. Hij is de belichaming van de belofte dat de markt bij uitstek ruimte biedt aan originaliteit en creativiteit. Maar de interpretatie door TGA van The Fountainhead was dubbelzinniger: waren de meeste architecten niet erg kameleontisch door precies te doen wat de opdrachtgever vroeg? Is marktconformiteit niet veeleer een garantie voor uniformiteit? Wordt de eigenzinnige enkeling niet weggedrukt door de markt?

Lees de column De markt van de minste weerstand op Niemandsland

Experiential knowledge as a resource for coping with uncertainty: evidence and examples from the Netherlands

Baillergeau, E. & J.W. Duyvenchrs20-v018-i05-06-coverdak (2016): Experiential knowledge as a resource for coping with uncertainty: evidence and examples from the Netherlands, Health, Risk & Society, DOI: 10.1080/13698575.2016.1269878

‘In this article, we examine how experiential knowledge is used in areas such as mental health care and youth policy and how it relates to the dominant form of knowledge that underpins these policy areas, ‘expert knowledge’. Experiential knowledge is sometimes considered a resource that helps people in vulnerable situations respond to uncertain futures. Although frequently undervalued, experiential knowledge is involved in multifaceted responses to situations imbued with uncertainty. In this article, we examine the nature of experiential knowledge as a resource and develop a typology of experiential knowledge drawing on existing studies. Experiential knowledge is not merely ‘lay beliefs and fallacies’ that holders of expert knowledge should be aware of so that they can better implement top-down strategies; it reflects lived experiences that are difficult for outsiders to capture. In the Netherlands, the rise of lived experience as a resource for intervention was born through the critique of the hegemonic power of ‘expert knowledge’ and as policymakers recognised the potential contribution of ‘experiential experts’ in shaping responses to situations characterised by high uncertainty. In such situations policymakers can draw on insights into the experience of usually silent stakeholders: people deemed at risk. In this article, we also highlight tensions related to these particular multifaceted responses, suggesting that experiential knowledge is viewed with ambivalence by some other stakeholders.’

Engineering community spirit. Article in Citizenship Studies

ccst20-v021-i01-coverDe Wilde, M. & Duyvendak, J.W. (2016) Engineering community spirit. The pre-figurative politics of affective citizenship in Dutch local governance. Citizenship Studies. 20 (8): 973-993, DOI: 10.1080/13621025.2016.1229194

‘Over the past two decades, communitarian criticisms of the lack of public engagement and a sense of local belonging have inspired extensive debates across Western Europe on how best to govern deprived urban neighbourhoods. One governmental strategy has been to engineer neighbourhood communities as localised, collective spheres of belonging. In this article, we show how ‘governing through affect’ has been part of Dutch neighbourhood policy since the turn of the millennium. Through an in-depth study of a community participation programme in a deprived Amsterdam neighbourhood, we analyse how policy practitioners use ‘sensitising policy techniques’ to enhance social cohesion and encourage communitarian citizenship among neighbourhood residents. Although governments often speak of ‘communities’ as self-evident entities, we argue that communities are better understood as enactments where discourses of neighbourliness, proximity, intimacy and familiarity encourage a localised, collective sense of belonging – a governmental strategy that mimics the ‘pre-figurative’ politics of radical social movements.’

‘Meerderheid heeft het allang voor het zeggen’

vkOpiniestuk in de Volkskrant.

“Collega-socioloog Ruud Koopmans stelt (Vonk, 3 december) dat het de hoogste tijd is om ‘de rechten van nationale meerderheden te herwaarderen’. Hij meent dat deze in de verdrukking zijn gekomen door de instroom van migranten, van ‘minderheidsculturen’ die wel alle ruimte krijgen.

Op grond van mijn eigen onderzoek concludeer ik precies het tegenovergestelde: de legitimiteit van aanspraken van minderheidsgroepen is de afgelopen twintig jaar in Nederland enorm verminderd, terwijl de meerderheidscultuur meer en meer wordt gerespecteerd.”

Lees verder