Welcome

Jan Willem Duyvendak is Distinguished Research Professor of Sociology at the University of Amsterdam. He received his master’s degrees in both sociology and philosophy at the University of Groningen. His main fields of research currently are belonging, urban sociology, 'feeling at home' and nativism. In 2013-2014, Duyvendak was Distinguished Fellow at the Advanced Research Collaborative at the Graduate Center of the City University of New York. In Spring 2016 he was Research Fellow at the Paris Institute for Advanced Studies. Since July 2017 he is Executive Committee Chair at Council for European Studies. On January 1st 2018 he will become director of the Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Sciences (NIAS-KNAW).

Go to ResearchGate

Ook in de zorg is ‘thuis’ een magische belofte geworden

 

“Onder de noemer Is nabij beter? organiseert de Nederlandse Sociologische Vereniging (NSV) vandaag een actualiteitencollege over de decentralisaties in de zorg. ‘De overheid heeft besloten dat ‘oost west, thuis best’ is’, constateert hoogleraar sociologie en NSV-voorzitter Jan Willem Duyvendak in zijn bijdrage. Maar achter die ogenschijnlijke huiselijkheid gaat juist verstatelijking schuil.”

Lezen op Sociale Vraagstukken

‘Nederland is helemaal niet meer tolerant’

Interview in Folia.

‘Er is geen reden tot paniek, en toch is er paniek.’ Vanuit die gedachte doet hoogleraar Jan Willem Duyvendak al tien jaar onderzoek naar je thuis voelen. In die tien jaar is dat een steeds groter thema geworden in de politiek: ‘Wij zijn een van de meest eensgezinde landen van Europa, en toch voelt het voor veel mensen alsof Nederland uit elkaar valt.’

Zolang Henk en Ingrid zich maar thuis voelen.

Vandaag in NRC Handelsblad.

“Daar stond-ie dan: de Nederlandse vlag in de Tweede Kamer. Veel parlementariërs deelden op Facebook en Twitter een foto van de vlag. Slechts een enkeling schamperde dat de driekleur niet echt fier wapperde of merkte op dat de sokkel niet overmatig veel nationale trots uitstraalde.

Want daar zou het om moeten gaan: de trotse vlag symboliseert immers de eenheid van het land en past daarom perfect in de Tweede Kamer, waar alle burgers zich vertegenwoordigd weten. Nu ja, alle? Daags daarvoor had Geert Wilders (PVV) nog gesteld dat in de Tweede Kamer, „het nationale huis”, het niet-passend is als ministers naast de Nederlandse ook nog een andere nationaliteit hadden. Hij voelt zich niet thuis als kabinetsleden ook een Zweeds, Marokkaans of Turks paspoort hebben. En zo splijt het symbool van nationale eenheid in plaats van dat het verbindt: voor populisten wappert de vlag alleen voor „echte Nederlanders”. ” Verder lezen op nrc.nl

Bij de recente discussies over genderneutrale kleding bij de HEMA moet ik vaak terugdenken aan de kelder van mijn ouderlijk huis. Dat zit zo: in die kelder lag een metershoge stapel affiches waarop ouders werden aangemoedigd om jongens ook met poppen te laten spelen en meisjes met autootjes. Let wel, we schrijven 1972!’

Lees de column op Niemandsland